dużo już mnie ciocia nauczyła, bo ja to niezła złodziejka byłam, podeszłam i co na stole ktoś na talerzu miał nałożone, to zajumalem, jak przez nich niezauważone. Teraz ciocia, nim wezmą się do jedzenia, mówi FELA odejdź i czekam z nadzieją, ale oni zawsze wszytko zjadają
ale jestem z nimi bardzo szczęśliwa, dbają o mnie i dają to czego nigdy nie miałam. Duuużo czułości 
staram się jak najmniej siusiac w domu, no ale czasem mi się zdarzy. Ostatnio dorwałam się do zapasów karmy, no co, tak pachnialo, że nie mogłam się nie skusić, ciocia przeze mnie do pracy nie poszła, bo się martwiła o mnie, że pęknę 
ale wszystko dobrze się skończyło, przecież labradorowy brzusi jest elastyczny, ile mu dasz, tyle pomieści
daje tej ciotce trochę popalić, ale chyba mi wybacza, bo zabieraja mnie w fajne miejsca i przytulają dużo 
ale najbardziej ciocie wchodzę jej dosłownie na głowę 
u doktorów też jestem bardzo miła i cierpliwa, każde zabiegi pielęgnacyjne cioci, znoszę bardzo dzielnie. Ciocia bardzo o mnie dba, nawet owocami się dzieli, które są baaardzo smaczne. Już niebawem będę szukała domku stałego 
